Compacte cabrio’s zoals de Peugeot 207 CC en de dakloze Mini zijn inmiddels een aantal jaar ingeburgerd. Auto’s van een meter of vier, met meestal een inklapbare hardtop en een kleine achterbank voor bagage, kinderen of kleine volwassenen met lef. Het aanbod echt mini-cabrio’s is echter dun bezaaid; smart heeft de fortwo cabrio, Fiat lift mee met de 500C en dan houdt het wel zo’n beetje op. De nieuwe spruit van Renault is een eh.. frisse wind in dit clubje. Net als de targa-achtige 500C is het niet een raszuivere cabrio, maar leunt-ie op een nog leukere variant, de roadster!

Frivool

Renault is tot een eigenzinnig, speels koetsje met 3.80 meter lengte gekomen, gevormd door zowel vrolijke als sportieve belijning. In de neus zijn het de opgetrokken koplampen die de aandacht trekken. Daarin is een transparantblauwe overkapping verwerkt dat bij nadere bestudering louter ter optisch vermaak dient. Net als het driehoekig gevormde achteruitrijlicht onderin de achterbumper en de zwartgelakte buitenspiegels. De flanken zijn welvend gestileerd en verwijzen subtiel naar het achtersteven. In de puntig aflopende stijl zag Renault ruimte voor een rond embleem, dat naar onze mening harmonieuzer gepresenteerd kan worden in een andere vorm. Positief is weer dat de taille van de Wind in werkelijkheid lager valt dan de foto’s doen geloven. Toch kan de Fransoos zich niet helemaal meten met de looks van een traditionele roadster, iets dat de ter ziele zijnde smart roadster bijvoorbeeld wel kon waar maken. De grondslag hiervan schuilt in de dakconstructie, want de Wind heeft een inklapbare hardtop dat uit slechts een enkel deel bestaat. Deze is – na handmatige ontgrendeling boven de binnenspiegel – elektrisch weg te klappen boven de (aparte) kofferruimte en onder de achterklep, waarbij een subtiele spoiler nog even de sportieve finishing touch neerzet. Het schouwspel duurt nog geen 12 tellen, ware luxe als je bedenkt dat de twee of driedelige ‘CC’s van weleer er twee keer zo lang over doen. Een afrit of parkeerplaats opzoeken om open te gaan rijden is dus niet meer noodzakelijk, één rood stoplicht is al voldoende! Handrem aan, hendel draaien, knop indrukken en gaan!

Binnenin is de Wind van huis uit minder uitgesproken, maar wel frivool aangelegd. Het dashboard deelt elementen van de Twingo. De ‘createurs’ hebben er wat leuks van weten te maken door een beetje structuur in het gebruikte kunststof aan te brengen en enkele details daarvan en de pedalen van aluminiumlook te voorzien. De tellerwinkel is door kokers omringd en heeft een analoge toerenteller met prominente wijzerschaal. Voor de snelheidsweergave vond men dat weer niet zo belangrijk, weer een beetje gewoontjes dus. De grote verrassing na entree van de Wind zijn de stoelen. De Wind heeft er twee, die standaard met een leder/stof-combinatie zijn bekleed en nadrukkelijk gevormd voor permanente steun. Tegen meerprijs zijn ze volledig bedekt door antraciet of 'Camel' beige runderhuid. Omdat de hoofdsteun is samengesmolten met de rugleuning oogt het meubilair behoorlijk sportief. De waarheid ligt in het midden, aangezien de zitting niet zeer stevig is en goed comfort biedt voor langere ritten. Je zakt er vrij diep en ietwat schuin in weg. Voor het vrij groot uitgevallen lederen stuur is hoogteverstelling de enige mogelijkheid voor variatie. Niettemin kunnen bestuurders tot 1.90 meter lengte er wel een goede rijpositie vinden. Wie langer is kan waarschijnlijk alleen open rijden. De positie van het dak heeft overigens geen invloed op de bagageruimte. Die herbergt een relatief ruime 270 liter en is bijzonder goed toegankelijk. De 22 kg wegende dakconstructie zit afzonderlijk opgeborgen en ligt niet als een dik pak bovenop de bagage. Ideaal! Andere locaties voor opbergruimte zijn er overigens niet. Achter de stoelen is er slechts ruimte voor iets als een brillenkoker, in een bakje dat in de praktijk niemand zal gebruiken.

Blaaskracht

Om van de Wind ook een plezierig rijdend karretje te maken hebben de techneuten aangeklopt bij Renault Sport Technologies. Het resultaat is dat het platform afkomstig is van de vorige Clio RS. Veelbelovende genen! Voor de nodige kracht onder de motorkap is de inmiddels bekende 1.2 TCe turbomotor (100 pk) opgetrommeld. Gezien het gewicht van 1100 kg heeft deze vierpitter ruimschoots voldoende blaaskracht. Door assistentie van de turbo is er al vroeg relatief veel trekkracht voorhanden en voelt de Wind krachtig aan. Hoger in de toeren en op snelheid wordt die beleving vooral ingewisseld door de langsrazende wind boven en achter je oren. In open toestand bezorgt de Wind, ondanks zijn vaste achterruitje je zeker het cabriogevoel. Met de glazen achterruit blijft bovendien de stijfheid van de carrosserie op peil. Slechts op minder strak asfalt is de binnenspiegel minder standvastig dan we gewend zijn. Met het dak dicht is er niets aan de hand en blijkt de hardtop ook omgevingsgeluiden goed te dempen.

Dankzij de inspanning van de sportieve tak van Renault kunnen de motorprestaties vermakelijk op de weg worden gezet. De besturing is wat licht, maar is lekker direct en bevat wel die scherpte om te verleiden tot bochtige dagtoertjes. Een RS-achtige is het (nog) niet, de fun komt wat Renault betreft uit een andere invalshoek. Ook wanneer je in de stad blijft bezorgt de Wind genoeg plezier (en bekijks); de bumpers hebben weinig te lijden onder drempels en voor rotondes hoeft – indien je in een vlotte bui bent – niet echt te worden geremd. De Wind neemt ze met gemak en zodra de grens bereikt is knijpt het ESP zijn enthousiasme subtiel af. Dat vangnet is echter een (bescheiden) optie van 295 euro op de instapper.

De tweede ronde rijden we met de 1.6 zestienklepper uit de Twingo RS, die 133 pk aan de straatstenen kwijt kan. Een pittige waarde die er het beste uitkomt wanneer je ‘m juist op toeren houdt. Doe je dat niet, dan voegt de variant niet veel toe ten opzichte van de turbomotor. Dit tegengestelde karakter past echter goed bij een vlotte rijstijl, waarbij het ‘werken’ voor snelheid juist plezier biedt. Bovendien is de 1.6 bij stem door te trakteren op een leuke brom. Zo klínkt de 1.6 ook krachtiger. De TCe draait als een braaf naaimachientje en maakt zijn stappen met minder toeren en meer rust; de meest comfortabele keuze van het stel. Hoewel de TCe ook zuiniger is dan de 1.6, is de Wind hierin geen uitblinker. Met een gemiddelde van 6.3l/100km en 145 g/km CO2 heeft de downsize-variant een C-label en géén 14 of 20% bijtelling. Dat doen de Twingo én Clio beter!

Bijna compleet

Naast twee motorkeuzes levert Renault de Wind in drie uitvoeringen; Dynamique, Exception en een tijdelijk leverbare, smaakvol aangeklede Serie Limitee Collection. De instapper kost 19.990 euro en heeft een bijna complete uitrusting; 4 airbags, 16 inch lichtmetalen velgen, radio/cd-speler, mistlampen, elektrische ramen en stof/lederen bekleding is standaard voorhanden. De keuze om bijvoorbeeld die bekleding in te wisselen voor een handbediende airco had de importeur helaas niet. Verkoeling is dus een extra van 800 euro. Als Exception heeft de Wind 17 inch lichtmetaal, ESP en automatische airco. Ook is de audio-installatie dan voorzien van Bluetooth streaming en USB-aansluiting. De meerprijs voor deze uitvoering bedraagt 1500 euro en is dus goed te overbruggen. Liefhebbers van de 1.6 16V betalen datzelfde bedrag extra en rijden altijd in de Exception uitvoering.

Conclusie

De Renault Wind maakt een verfrissende entree in het segment van de kleine cabrio’s. Met zijn frivole en sportieve uitstraling met roadstertrekjes niet alleen een nieuwe imagomaker van Renault, maar ook een bruikbare fun-auto. Het dak gaat er in no-time vanaf en snoept niets van de bagageruimte, waar je best een recreatief weekje weg voor twee in kwijt kunt. Daartoe biedt de Wind ook volwassen stoelen en een vrijwel complete uitrusting. De techniek ontneemt je pleziertje evenmin met het onderstel voorzien van RS-DNA dat met de toerengrage 1.6 16V de meest verleidelijke combinatie is. Meer pit kan de Wind makkelijk hebben, maar is (nog) niet beschikbaar. De 1.2 TCe doet op zijn eigen manier niet zozeer onder deze motor en is uitstekend geschikt voor de stille genieter. Vanaf augustus kan de Wind bij de dealer worden besteld, (proef)rijden volgt een maand later.